Samodzielny montaż klimatyzatora. Instrukcja krok po kroku.

Krok 1. – przygotowanie

Pipework Tools

Jeśli chcemy zamontować klimatyzator samodzielnie, wybierzmy taki, który jest sprzedawany w zestawie razem z:
– dwiema miedzianymi rurkami z zakończeniami,
– kablem połączeniowym jednostek wewnętrznej i zewnętrznej.

Kiedy udało nam się wybrać urządzenie o właściwej mocy, dostosowane do rozmiarów pomieszczenia, zaczynamy nasz montaż od skompletowania zestawu odpowiednich narzędzi. W naszym zestawie powinny znaleźć się: wiertarka lub młotowiertarka (zamiennie możemy użyć młotka oraz przecinaka), śrubokręt, klucz imbusowy do obsługi zaworów z freonem, a także poziomica i miarka. Niezbędne będą również gumowe podkładki antywibracyjne. Na tych podkładkach ustawimy jednostkę zewnętrzną.

Krok 2. – montaż

ls

Kiedy mamy skompletowany zestaw niezbędnych narzędzi, musimy zdecydować o miejscu mocowania. Musimy kierować się następującą zasadą: jednostkę wewnętrzną powinno się zainstalować w taki sposób, aby chłodne powietrze mogło bez przeszkód rozchodzić się po pomieszczeniu, jednostkę zewnętrzną natomiast montujemy najczęściej na balkonie czy werandzie, ale może to być również strych, poddasze czy inne pomieszczenie o dobrej wentylacji. Trzeba jednak pamiętać o emitowanym przez to urządzenie hałasie i gorącym powietrzu, które mogą nam przeszkadzać. Musimy również zwrócić uwagę na to, czy jednostki nie są zbytnio od siebie oddalone.

Jednostka wewnętrzna zawieszona będzie na płycie montażowej, na wybranej przez nas ścianie. Należy zaznaczyć miejsca wierceń przy dużej dbałości o zachowanie poziomu. Następnie umieszczamy w ścianie kołki rozporowe i przykręcamy do niej wieszaki, a także montujemy gumowe podkładki antywibracyjne. Konieczną czynnością jest również wykonanie w ścianie przewiertu na rurki, które odprowadzać będą wodę z jednostki wewnętrznej. Najlepiej użyć do wykonania otworu wiertarki zaopatrzonej w wiertło przebiciowe, przy czym otwór ten nie może być poziomy, aby woda mogła wypływać bez przeszkód.

Krok 3. – podłączanie

ac_repair_service-576x275

Ten etap instalacji wymaga szczególnej staranności. Polega on na połączeniu rurek układu chłodniczego pod ciśnieniem i wykonaniu podłączeń elektrycznych. Najpierw dokonujemy zawieszenia jednostki wewnętrznej na płycie montażowej. Następnie montujemy specjalne korytko, w którym ukryjemy przewody elektryczne i rurki. Rurki muszą być zaizolowane, a w następnej kolejności przeprowadzone przez ścianę przy jednoczesnym odpowiednim ułożeniu ich w korytku. Poniżej rurek freonowych, w tym samym korytku, należy przeprowadzić przewód, który będzie odprowadzał skropliny. Trzeba pamiętać o utrzymaniu właściwego kąta jego pochyłości.

W następnym etapie trzeba połączyć za pomocą dwóch kluczy rurki z końcówkami tych, które znajdują się przy jednostce wewnętrznej. Przy jednostce zewnętrznej należy połączyć rurki z przyłączami tej jednostki.

Teraz przystępujemy do instalacji podłączeń elektrycznych. Jednostkę zewnętrzną oraz wewnętrzną łączymy przy pomocy kabla elektrycznego. Musimy zwrócić uwagę na wskazówki kolorystyczne umieszczone na skrzynce zaciskowej. W obu jednostkach dokonujemy podłączeń w taki sam sposób. Podłączenie urządzenia do sieci 230V wykonujemy w jednostce wewnętrznej, używając przewodu sieciowego. Ze względów bezpieczeństwa urządzenie powinno być podłączone za pomocą wtyczki, żeby można je było błyskawicznie odłączyć w przypadku kłopotów technicznych.

Krok 3. – odpowietrzanie

design-install-air-con

Odpowietrzenie to inaczej usunięcie powietrza i wody z parownika w jednostce wewnętrznej. Mogą być one szkodliwe dla funkcjonowania naszego urządzenia. Na tym etapie musimy zastosować pompę próżniową razem z zestawem manometrów.

Samodzielnie możemy wykonać odpowietrzenie jedynie w wtedy, gdy stosujemy przewody freonowe o długości do trzech metrów. Przewody są szczelnie połączone, ale jest w nich jeszcze wciąż powietrze. Czynnik chłodniczy znajduje się w jednostce zewnętrznej. Przystępujemy do odpowietrzania układu przy użyciu właściwych zaworów (powinny się one znajdować w zestawie). Pierwszy zawór to zawór cieczy. Jest on dwudrożny i mniejszy od drugiego. Po jego stronie ciśnienie jest wyższe, w związku z czym czynnik zachowuje stan ciekły. Czynnik chłodniczy przenika do jednostki zewnętrznej wskutek działania ciśnienia i pracy sprężarki. W parowniku czynnik zmienia stan na gazowy. Rola drugiego zaworu jest odwrotna. Podłączonym do niego przewodem o większej średnicy powraca czynnik chłodniczy w postaci gazowej. Sprężarka podnosi jego ciśnienie i następnie przenika on do skraplacza. Stan skupienia czynnika chłodniczego zmienia się na ciekły. Następuje wówczas oddanie energii przy wsparciu pracy wentylatora.

W celu rozpoczęcia odpowietrzenia parownika należy odkręcić zaślepki obu wyżej opisanych zaworów. Pod zaworami znajdują się gniazda, do których będzie trzeba dopasować właściwy klucz. Trzecim zaworem jest zawór serwisowy. Pod jego zaślepką dostrzeżemy iglicę. Musimy ją nacisnąć, żeby móc otworzyć zawór. Jednocześnie otwieramy stopniowo kluczem zawór cieczowy. Wówczas usłyszymy wypływający z jednostki zewnętrznej czynnik chłodniczy. Wypychane przez czynnik chłodniczy powietrze wydostaje się przez zawór serwisowy. Tak otwarte zawory należy przytrzymać przez parę sekund. Kiedy u wylotu zaworu serwisowego ujrzymy skroplone powietrze, mamy pewność, że układ jest uszczelniony. Należy wówczas bezzwłocznie zamknąć zawór serwisowy. W następnej kolejności zamykamy zawór cieczowy. Teraz trzeba skontrolować stan połączeń. W tym celu można użyć specjalnego środka, który wytwarza pianę. Jeżeli na złączach nie pojawią się bańki mydlane, mamy pewność, że układ jest szczelny. Można już otworzyć zawór cieczowy i gazowy. Na końcu trzeba przykręcić zaślepki wszystkich zaworów.

Krok 4. – zakończenie

gty_air_conditioning_mi_130704_16x9_608

W końcowym etapie trzeba będzie wykonać izolację złącz. Posłuży nam do tego celu otulina izolacyjna. Musimy zwrócić uwagę, czy nasza otulina nadaje się do pracy przy niskich temperaturach. Powstały w ścianie otwór również trzeba uszczelnić przy użyciu materiału izolacyjnego. W miejscach odsłoniętych dokonujemy wykończeń przy użyciu gipsów i zapraw, a na korytka nakładamy zaślepki.

Teraz możemy już korzystać z naszego klimatyzatora.

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz